De Ondraaglijke Last van de Geschiedenis werd voor het eerst opgevoerd op 5 maart 2026 bij Tekstverslaafd Venlo en is geschreven in een periode dat ik me weer meer met geschiedenis ging bezighouden – met de Nederlandse Opstand en de Bokkenrijders in het bijzonder. Het contrast tussen deze twee toch onlosmakelijk aan elkaar verbonden periodes – de één als een van meest beschreven periodes in onze vaderlandse geschiedenis, de ander vooral omgeven door veel speculatie – was de inspiratie om mijn eigen relatie tot de geschiedenis te onderzoeken. Want wie schrijft uiteindelijk mijn geschiedenis – het verleden,  de toekomst, of heb ik er zelf nog iets over te zeggen?

Zwemfeestje werd voor het eerst opgevoerd tijdens het Kunstweekend van Kasteeltuinen Arcen op 26 juli 2025, een goede vijf weken na mijn mastectomie - een enorme stap in mijn transitie. Een jaar eerder trad ik op deze plek op met ONDERGRONDS, over het accepteren van mijn identiteit als Limburger. Een jaar later probeerde ik hetzelfde, nu voor mijn identiteit als transgender man. 

Op 24 mei 2025 trad de nieuwe lichting van de Spoken Word cursus op in OUTPOET. Eventjes mochten zij het podium daar hun thuis noemen, precies zoals "mijn" lichting een jaar eerder had mogen doen. Thuis is in dit geval geen woord dat lichtjes gebruikt wordt; destijds probeerde ik namelijk mijn thuis te vatten in drie akten, geen makkelijke opdracht. Nu, een jaar later, deel ik de epiloog.

Deze versie van ONDERGRONDS werd opgevoerd in de Kasteeltuinen Arcen op 21 juli 2024 onder het mom van "kunstenaars aan het werk zien" tijdens het Kunstweekend aldaar. Het is een vroege proto-tekst van een stuk dat – hopelijk – ooit avondvullend zal zijn.

THUIS - Een groot woord in 3 akten was mijn podiumdebuut tijdens Spoken Word Is... op 21 april 2024. Een half jaar lang had ik met een aantal fantastische anderen naar dit moment toe gewerkt tijdens de cursus van Jeff the Queer Turtle. Allemaal hadden we onze eigen prachtige teksten. THUIS - Een groot woord in 3 akten was de mijne. Zowel een uiting van mijn overtuiging dat God toch wel een kunstenaar móét zijn - een idee waar ik in Stijn, Gevallene ook mee speel - als een uiting van liefde voor de mens als kunstwerk.